هلالی بود بر نیلی کشیده

چو مه رویی بود صاحب جمالی

کشندش نیل بر شکل هلالی

درین شب شکل ماه نو رسیده

شهی در حجره چارم بخفته

بمهری ماه را در بر گرفته

یکی جاندار خونی بر سر شاه