یکی جاندار خونی بر سر شاه

هلالی بود بر نیلی کشیده

شهی در حجره چارم بخفته

بمهری ماه را در بر گرفته

بلی بی خون ندارد جان وطنگاه

شده در پاسبانی هندوی چست

نه او مقبل نه زو یک نیکوی رست