گلی در خون و آتش بوده چندین

فلک از تف جانش گرم دل شد

برفت از هوش شکر بار سرمست

دگر باره چو بار اول از دست

چگونه تاب آرد نیست مشک این

گلاب و مشک بر رویش فشاندند

نبود آن، گرد از مویش فشاندند