دل از طبع مخالف طبع برخاست

ز پرده نغمه را بر تار میزد

دم عیسی ز موسیقار میزد

چو پیش آورد از رگ او ره راست

نمود از ناخنی علم و عمل را

بگفت از پرده خوش این غزل را

کجایی ای چو جان من گرامی