نمود از ناخنی علم و عمل را

دم عیسی ز موسیقار میزد

چو پیش آورد از رگ او ره راست

دل از طبع مخالف طبع برخاست

بگفت از پرده خوش این غزل را

کجایی ای چو جان من گرامی

بیاگر بر دو چشمم میخرامی