تویی جان من ای در شب افروز

که یک موی افکند بی مهر سایه

اگر بر گل فتد یک سایه گل

چو گل درخون نشیند دایه گل

که جانم بر تو میلرزد شب و روز

چناندارم دل از مهر تو پرتاب

که هر شب برجهم ده بار ازخواب