نه بتوان گفت باتو آنکه گفتم

چه ناخوش گفت و با من چه جفا کرد

گرفتم طالع آن روستایی

سر بد دارد و برگ جدایی

ندارد برگ گل چندانکه گفتم

از اول در وفا میزد دلش جوش

در آخر گشت خشم آلود و خاموش