به پرده سرای آمد از بیشه شاه

نبیند چو تو گرد در کارزار

که چشم بد از فر تو دور باد

نشست تو در گلشن و سور باد

ابا موبد و پهلوان سپاه

همی خواند لشکر برو آفرین

که بی تو مبادا کلاه و نگین