مکن چون بیست عقد از جفت ساقم

چو سالم نیست بیست از من میازار

زکوه از بیست باید داد ناچار

چو من درزاد خویش از بیست طاقم

چو مقصود من از تو هست دیدار

تو چون من باش اگر هستی خریدار

ببستان قدر گل چندانست ای دوست