که بوی خون زند از سوز جانم

چه میخواهی ز دل کاین دل چنانست

که گر گویی چه نامی بیم جانست

مپرس از من که گر پرسی چنانم

مپرس از دل که حال دل چنان شد

که دریاهای خون از وی روان شد

منم در کلبه احزان نشسته