غریب و بیکس و حیران نشسته

مپرس از دل که حال دل چنان شد

که دریاهای خون از وی روان شد

منم در کلبه احزان نشسته

بیا و کلبه احزان من بین

زمانی دیده گریان من بین

منم جان بر میان چون بیقراری