که خواب من چو خوابی بود بگذشت

بنظاره بر من آی باری

که تا دریا ببینی از کناری

اگر خوابیم بود آن زود بگذشت

دو چشم من چو دایم در فشانست

بخون درخفت، بیداریش از انست

کنون چشمم چو اختر هست بیدار