کنون چشمم چو اختر هست بیدار

که خواب من چو خوابی بود بگذشت

دو چشم من چو دایم در فشانست

بخون درخفت، بیداریش از انست

اگر باور نداری بنگر ای یار

چو چشم من ز خون در هم نیاید

ز بی خوابیم هرگز کم نیاید