که چشمم بر زمین میریزد از تو

مرا تا عشق تو در دل مقیمست

کنار من پر از در یتیمست

مرا چندین گهر میخیزد از تو

میان صد هزاران دردمندی

گرفت این کار من از من بلندی

بلندی یافت تا چشمم، برامد