میان صد هزاران دردمندی

کنار من پر از در یتیمست

مرا چندین گهر میخیزد از تو

که چشمم بر زمین میریزد از تو

گرفت این کار من از من بلندی

بلندی یافت تا چشمم، برامد

از آن اندر بلندی با سرامد