از آن اندر بلندی با سرامد

میان صد هزاران دردمندی

گرفت این کار من از من بلندی

بلندی یافت تا چشمم، برامد

ز خون بگرفت همچون دیدگانم

ز تو، هم پر دلم هم پهلوانم

ز وصلت در دلم بویی نهانست