چو در دریا ستاره مینبینم

چو مردم آشنا در چشم دارم

نیی مرجان که هستی تو ستاره

بتو دریا توان کردن گذاره

درین دریای چنین گمراه ازینم

ستاره نیستی در یتیمی

خوشاب و مستوی و مستقیمی