درین دریای چنین گمراه ازینم

نیی مرجان که هستی تو ستاره

بتو دریا توان کردن گذاره

چو در دریا ستاره مینبینم

ستاره نیستی در یتیمی

خوشاب و مستوی و مستقیمی

کیم من در غریبستان اسیری