برفتی اشک دختر صد پیاله

بخوان تازید و نانی چون شکر خورد

بلب همکاسه خود را جگر خورد

چو از خوان برگرفتی یک نواله

چو لب در لقمه خوردن برگشادی

چو چشمه چشم دختر سرگشادی

چو دست از چربی بریان ستردی