زمین را بوسه زد در پیش خسرو

خوش آمد شاه را گفتار ایشان

تفحص کرد ازیشان کار ایشان

زبان بگشاد فرخزاد شب رو

که حال و قصه من بس درازست

سخن کوته کنم چون وقت رازست

به نیشابور شاهی شادکامست