بعالم نقش آن بت مونسش بود

ز خون صد بحر دل پرداز کردی

بمانده در غریبستان بزاری

فشانده خون چو ابر نوبهاری

که نقش گل ندیم نرگسش بود

بمانده جمله شب چون ستاره

عجب در صورت آن نقش پاره