عجب در صورت آن نقش پاره

بعالم نقش آن بت مونسش بود

که نقش گل ندیم نرگسش بود

بمانده جمله شب چون ستاره

گهی بر روی صورت اشک راندی

گهی باب کتاب رشک خواندی

چه گریاران همی دادند پندش