همی هرجا که برخیزد غباری

شب یلدای من فردا ندارد

ز آهم آسمان هر شب چنان گشت

که گویی ابر شد و اتش فشان گشت

شود هر ذره از آهم شراری

چگویم من که آن سرگشته چون بود

که هر دم سوز جان او فزون بود