برآرد از جگر وقت سحرگاه

بدان خاکی که زیر خون بودتر

که دارد کشته مظلوم در بر

بدان بادی که مرد دست کوتاه

بدان آتش که در وقت ندامت

بود در سینه صاحب سلامت

بباد سرد از جان کریمان