نظر بر پشت پای خویش افگن

بدل گفت آخر ای دل هوش میدار

دمی گر چشم داری گوش میدار

بآیین باش و سر در پیش افگن

بگفت این و بدان دهلیز در رفت

بر آن سرو قد سیمبر رفت

چو هرمز را بدید آن ماهپاره