بچادر در شو و در موزه کن پای

چو گیتی ماند از شب پای در قیر

بیامد پیش هرمز دایه پیر

بهرمز گفت برخیز و برون آی

روان شو از پسم تا من هم آنگاه

بپیشت میبرم شمعی درین راه

بلی چون عشق در سر کارت آرد