زهی اقبال کاین سر کیسه چستست

شدی در بسط و در قبضم گرفتی

طبیبی کاین چنین نبضم گرفتی

تو طراری و نقد من درستست

چو دل طراری از روی تو دیدست

درست ر کنیم زو درکشیدست

شب تیرهست و تو بس ناجوانمرد