که هر دم ز یوری نو بر سخن بست

چو تو بر میفروزی شمع آفاق

چراغی بر فروز از بهر عشاق

چنین گفت آنکه بودش در سخن دست

که سلطان سپاهان خواهری داشت

که چون سرو خرامان منظری داشت

بخوبی در همه عالم علم بود