به پیش آیدت یک زمان بی گمان

بره کشتی و خورد و رفت این سوار

تو شو خر به انبوهی اندر گذار

زمستان و سرما و باد دمان

همی گفت انباز و نشنید زن

که هم نیک پی بود و هم رای زن

به ره کشته شد هم به فرجام کار