همی گفت انباز و نشنید زن

تو شو خر به انبوهی اندر گذار

زمستان و سرما و باد دمان

به پیش آیدت یک زمان بی گمان

که هم نیک پی بود و هم رای زن

به ره کشته شد هم به فرجام کار

به گفتار آن زن ز بهر سوار