یکی نام دزدی نهد بر کسی

برین ده فراوان کس است و سرای

همیشه گذار سواران بود

ز دیوان و از کارداران بود

که فرجام زان رنج یابد بسی

ز بهر درم گرددش کینه کش

که ناخوش کند بر دلش روز خوش