بتلخی جان برآمد در جوانیش

ببین کان عاشق مسکین چه غم خورد

که تاتیری بآخر بر شکم خورد

ترش میجست تا در زندگانیش

چو جان بستد سپهر جان ستانش

جهان برهاند از کار جهانش

چو لختی کرد از هر سو تک و تاز