چو جان بستد سپهر جان ستانش

که تاتیری بآخر بر شکم خورد

ترش میجست تا در زندگانیش

بتلخی جان برآمد در جوانیش

جهان برهاند از کار جهانش

چو لختی کرد از هر سو تک و تاز

ز خاک آمد بسوی خاک شد باز