فلک هر ساعتی از بی وفائی

که من سیر آمدم زین زندگانی

چو ابرو از طرب پیوسته طاقم

که هر دم یاریی بدهد فراقم

دهد از همنشینانم جدایی

عجب نبود که همچون دایه من

جدایی گیرد از من سایه من