درامد یار او دریاری او

دلم خون شد بحق چون تو خاصی

کزین دردم دهی امشب خلاصی

چو شد زاندازه بیرون زاری او

بخسرو شاه گفت آزاده فرخ

که فارغ باد شاه از کار گلرخ

که من در شبروی بسیار بودم