بخسرو شاه گفت آزاده فرخ

کزین دردم دهی امشب خلاصی

چو شد زاندازه بیرون زاری او

درامد یار او دریاری او

که فارغ باد شاه از کار گلرخ

که من در شبروی بسیار بودم

بسی در عهده این کار بودم