ازان شادی دل خسرو چنان شد

بسی در عهده این کار بودم

هم امشب نیز آن مه را بدزدم

وگرنه سر بتاب از پایمزدم

که گفتی پیر بود از سرجوان شد

بسی بر جان فرخ آفرین کرد

که بادی جاودان ای پیش بین مرد