بدین امید میبودند آن روز

که گفتی پیر بود از سرجوان شد

بسی بر جان فرخ آفرین کرد

که بادی جاودان ای پیش بین مرد

که تا ناگه فرو شد گیتی افروز

چو خورشید از فلک در باختر شد

همه دریای گردون پر گهر شد