روانها بران سر گرامی بود

چنین رفت از آغاز یکسر سخن

همین باشد و نو نگردد کهن

اگر توشه مان نیکنامی بود

و گر آز ورزیم و پیچان شویم

پدید آید آنگه که بیجان شویم

گر ایوان ما سر به کیوان برست