پدید آید آنگه که بیجان شویم

اگر توشه مان نیکنامی بود

روانها بران سر گرامی بود

و گر آز ورزیم و پیچان شویم

گر ایوان ما سر به کیوان برست

ازان بهره ما یکی چادرست

چو پوشند بر روی ما خون و خاک