فرود آیند مرغان از هوا زود

چو آن مهپاره زخمه ساز می کرد

ستاره بر فلک پرواز میکرد

چو راه ترزند رود سه تا رود

چونور شمع و آواز نوا بود

همه مجلس پر از نور و صفا بود

ز فر شمع روی دوست میتافت