که بیم جان من باشد ازان پس

در آتش ماندهام از مشکل خویش

چو آتش میکشم غم در دل خویش

ازان ترسم که گویم راز با کس

کنون چون طاقتم از حد برون شد

دلم زین غصه چون دریای خون شد

نخواهم گفت راز خویشتن را