بدریا گر نگاهی کرد در شد

اگر از قعر بحری، بی نشان شو

اگر توحید داری درفشان شو

که هر جانی که از توحید پر شد

چو درداری زبان الماس گردان

فلک گو بر سرما آس گردان

چنین گفت آنکه گفتش معتبر بود