هزاران ماهیان سیم پیکر

زمین پوشید زیر سبزه زاران

فلک بگرفته برگ شاخساران

درون چشمههای همچو کوثر

چنان آن چشمه روشن نکو بود

که گفتی چشمه خورشید او بود

بسی خورشید در ماهی توان دید