چنان آن چشمه روشن نکو بود

فلک بگرفته برگ شاخساران

درون چشمههای همچو کوثر

هزاران ماهیان سیم پیکر

که گفتی چشمه خورشید او بود

بسی خورشید در ماهی توان دید

که در خورشید ماهی را روان دید؟