کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 117

تو تا بودی ز گل آواره بودی

چهرهٔ عطارشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 114

    که در هر یک، هزاران گل ببارست

    #
  2. 115

    اگر گل شد، جهانی پر شکر هست

    #
  3. 116

    جهانی بیش میخواهی وگر، هست

    #
  4. 117

    تو تا بودی ز گل آواره بودی

    انتخاب‌شده
  5. 118

    گهی بر خار و گه برخاره بودی

    #
  6. 119

    زمانی سنگ صحرا میشمردی

    #
  7. 120

    زمانی کوه و دریا میسپردی

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 117 از «آگاهی یافتن قیصر از آمدن خسرو» است.