گهی بر خار و گه برخاره بودی

اگر گل شد، جهانی پر شکر هست

جهانی بیش میخواهی وگر، هست

تو تا بودی ز گل آواره بودی

زمانی سنگ صحرا میشمردی

زمانی کوه و دریا میسپردی

زمانی پای در گل میفتادی