کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 253

ز زلف خود شکن گر درکشیدی

چهرهٔ عطارشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 250

    فرو بست آن زمان چون سیم خامش

    #
  2. 251

    مگر بایست آن سیمین صنم را

    #
  3. 252

    که لختی کم کند زلف بخم را

    #
  4. 253

    ز زلف خود شکن گر درکشیدی

    انتخاب‌شده
  5. 254

    بجای هر یکی صد در رسیدی

    #
  6. 255

    بآخر چون غلامان خویشتن را

    #
  7. 256

    یکی کرد آن دو زلف پرشکن را

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 253 از «از سر گرفتن قصه» است.