کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 256

یکی کرد آن دو زلف پرشکن را

چهرهٔ عطارشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 253

    ز زلف خود شکن گر درکشیدی

    #
  2. 254

    بجای هر یکی صد در رسیدی

    #
  3. 255

    بآخر چون غلامان خویشتن را

    #
  4. 256

    یکی کرد آن دو زلف پرشکن را

    انتخاب‌شده
  5. 257

    چو در هم بافت آن دو موی چون شست

    #
  6. 258

    ز زفتی در نمیآمد بدو دست

    #
  7. 259

    ذوابه چون بپشت افتاد بازش

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 256 از «از سر گرفتن قصه» است.