برآورد از جهان بانگ خروشی

ز نافرمانیش زیر و زبر شد

میان باغ در شد آن فسونگر

ازار پای کرد آنجا بخون در

ز خلقش در جهان افتاد جوشی

فغان میکرد، دل پرخون و رخ تر

که ای دردا که رسوا گشت دختر